2019 წლიდან 2023 წლამდე PVC-ის წარმოების საშუალო წლიური ზრდის ტემპი 1.95% იყო, ხოლო წარმოების მოცულობა 2019 წლის 25.08 მილიონი ტონიდან 2023 წელს 27.92 მილიონ ტონამდე გაიზარდა. 2021 წლამდე იმპორტზე დამოკიდებულება ყოველთვის დაახლოებით 4%-ს შეადგენდა, ძირითადად უცხოური წყაროების დაბალი ფასისა და ზოგიერთი მაღალი კლასის პროდუქტის ჩანაცვლების სირთულის გამო.

2021-2023 წლების სამი წლის განმავლობაში, PVC-ის წარმოების მოცულობა გაიზარდა, იმპორტიც სწრაფად გაიზარდა, რადგან ზოგიერთ უცხოურ მოწყობილობაზე გავლენა იქონია ფორსმაჟორმა, მიწოდებაზე გავლენა იქონია და ფასს არ ჰქონდა აშკარა კონკურენტული უპირატესობა, ხოლო იმპორტზე დამოკიდებულება 2%-ზე ნაკლებამდე შემცირდა. ამავდროულად, 2021 წლიდან, ჩინეთის PVC-ის ექსპორტის ბაზარი სწრაფად გაფართოვდა და ფასის უპირატესობის პირობებში, მას უპირატესობას ინდოეთი, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზია და სხვა ქვეყნები ანიჭებენ, ხოლო PVC-ის ექსპორტის სიტუაციას მზარდი გავლენა აქვს შიდა ბაზარზე. ეთილენის მასალის სწრაფად მზარდი მოცულობა დიდ წილს შეადგენს, რაც აძლიერებს კონკურენციას კალციუმის კარბიდსა და ეთილენის გადამამუშავებელ პროდუქტებს შორის. ახალი წარმოების მოცულობის რეგიონალური განაწილების პერსპექტივიდან გამომდინარე, 2023 წელს ახალი წარმოების მოცულობა ძირითადად კონცენტრირებულია შანდონგსა და სამხრეთ ჩინეთში.

2023 წლის წლიური წარმოების მოცულობა პროცესის დიფერენციაციის მიხედვით, ძირითადად კონცენტრირებულია კალციუმის კარბიდის საწარმოებში, რაც ეროვნული წარმოების მოცულობის 75.13%-ს შეადგენს, რადგან ჩინეთი უფრო მეტი ქვანახშირის და ნაკლები ნავთობის მქონე ქვეყანაა და ქვანახშირი ძირითადად ჩრდილო-დასავლეთ რეგიონშია გავრცელებული, ჩრდილო-დასავლეთი კი მდიდარ ქვანახშირსა და კალციუმის კარბიდის რესურსებზეა დამოკიდებული და საწარმოები ძირითადად ინტეგრირებული დამხმარე ობიექტებია, ამიტომ ჩრდილო-დასავლეთ რეგიონში PVC-ის წარმოების მოცულობა შედარებით დიდია. ჩრდილოეთ ჩინეთში, აღმოსავლეთ ჩინეთში, სამხრეთ ჩინეთში ბოლო წლებში ახალი მოცულობა ძირითადად ეთილენის წარმოების მოცულობაა, სანაპირო ზოლის, მოსახერხებელი ტრანსპორტირების, ნედლეულის იმპორტისა და ტრანსპორტირების გამო.

რეგიონული პერსპექტივიდან, ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონი კვლავ პირველ ადგილზეა 13.78 მილიონი ტონის წარმოების სიმძლავრით. რეგიონული ცვლილებების მიხედვით, სამხრეთ ჩინეთმა 800,000 ტონა დაამატა ადგილობრივი მოთხოვნის ხარვეზის შესავსებად, ამის საფუძველზე ჩრდილოეთ ჩინეთში რესურსების სამხრეთ ჩინეთის ბაზრის წილზე გადატანა შემცირდა, ჩრდილოეთ ჩინეთმა მხოლოდ 400,000 ტონა აღჭურვილობის ნაკრები დაამატა, სხვა რეგიონებს კი ახალი სიმძლავრე არ გააჩნიათ. საერთო ჯამში, 2023 წელს მხოლოდ სამხრეთ ჩინეთის, ჩრდილოეთ ჩინეთის და ჩრდილო-დასავლეთ ჩინეთის წარმოების სიმძლავრე გაიზრდება, განსაკუთრებით სამხრეთ ჩინეთში, სადაც წარმოების სიმძლავრის ზრდას უფრო დიდი გავლენა აქვს. 2024 წელს ახალი სიმძლავრე ძირითადად აღმოსავლეთ ჩინეთში იქნება.

2019-2023 წლებში ჩინეთის PVC ინდუსტრიის სიმძლავრე განაგრძობდა გაფართოებას, რაც განპირობებული იყო ბოლო წლებში წარმოების ყოველწლიური ზრდით; შიდა PVC წარმოების სიმძლავრე კვლავ იზრდება და 2019-2023 წლებში სიმძლავრე 2.84 მილიონ ტონამდე გაიზარდა.

ჩინეთის ცენტრალიზებული სიმძლავრეების გაფართოების, საზღვარგარეთ მიწოდებისა და მოთხოვნის ნიმუშების, საზღვაო ტვირთების და სხვა ფაქტორებისა და ინდიკატორების ცვლილებების გამო, ჩინეთის იმპორტი განუწყვეტლივ მცირდება და იმპორტზე დამოკიდებულება, სავარაუდოდ, 2023 წელს 1.74%-მდე შემცირდება. გრძელვადიან პერსპექტივაში, შიდა მიწოდების ზრდასთან და პროდუქტის ხარისხის ოპტიმიზაციასთან ერთად, მომავალში შიდა მიწოდების დეფიციტი თანდათან შემცირდება.